Ευχαριστώ!
Θα ήθελα να ξεκινήσω...
Σας ευχαριστώ...
Θα ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας: «Γαμώ τον Λανς Άρμστρονγκ!»
Γαμώ αυτόν και τα αρχίδια του και τα ποδήλατά του και τα στεροειδή του...
...και τα κίτρινα μπλουζάκια του και την ηλίθια ανέκφραστη φάτσα του!
Με έχει κουράσει αυτός ο μαλάκας!
Και μιας και το έφερε η κουβέντα, γαμώ και τον Τάιγκερ Γουντς!
Άλλος ένας μαλάκας, χωρίς τον οποίο μπορώ να ζήσω...
Κουράστηκα να μου λένε, ποιόν πρέπει να θαυμάζω σε αυτή τη χώρα.
Δε βαρεθήκατε να σας λένε, ποιοί πρέπει να είναι οι ήρωες σας;
Να σας λένε ποιόν πρέπει να σέβεστε...
Θα διαλέξω μόνος μου τους ηρώες μου, σας ευχαριστώ!
Γαμώ και τον Δόκτωρ Φιλ!
Ο Δόκτωρ Φιλ είπε οτι πρέπει να εκφράζω τα συναισθήματα μου. Αυτό κάνω και εγώ...
Από τη τελευταία φορά, που ήμουν εδώ τριγύρω...
Και βρίσκομαι εδώ τριγύρω αρκετά συχνά. Είμαι κάτι σαν τον έρπη, πάντα επιστρέφω!
Από τη τελευταία φορά που σας είδα, είχα τα εβδομηκοστά γενέθλια μου. Οπότε είμαι...
Σας ευχαριστώ πολύ!
Είμαι 70 χρονών και μου αρέσει.
Όχι βέβαια, όσο μου άρεσε το 69...
Το 69 ήταν πάντα ο αγαπημένος μου αριθμός...
Τώρα είμαι 69 με ένα δάχτυλο στον κώλο!
Τώρα λοιπόν, που είμαι ένας παλιογάμης...
Αυτό πιστεύω οτι είμαι. Ένας παλιογάμης...
Ο παλιογάμης είναι ένας ιδιαίτερος όρος...
Δεν έιναι σαν τον παλιόγερο. Ο παλιόγερος είναι κάτι άλλο!
Ο παλιόγερος δε χαρακτήριζει μια περίοδο στη ζωή κάποιου.
Χαρακτηρίζει μια διάθεση. Έναν τρόπο αντίληψης των πραγμάτων.
Κάποιοι είναι παλιόγεροι από 20 χρονών!
Θα έχετε γνωρίσει τέτοιους. Περιφέρονται σαν γέροι...
Εγώ δεν είμαι παλιόγερος, ούτε και σάψαλο!
Γιατί ένα σάψαλο πάει κάπως έτσι...
Εγώ λοιπόν, είμαι ένας παλιογάμης!
Είναι κάτι σαν τον χοντρογάμη, καταλαβαίνετε τι εννοώ;
Χοντρογάμης, ψηλογάμης, κοντογάμης, παλιογάμης...
Ποιός είναι ο παλιογάμης; Ο Τζορτζ είναι ο παλιογάμης!
Με αυτή την έννοια, ο γαμιάς είναι συνώνυμο του συντρόφου!
Τώρα, που είμαι ένας παλιογάμης, παρατηρώ οτι το να μεγαλώνεις, έχει και τα καλά του.
Το πρώτο είναι οτι δεν χρειάζεται να κουβαλήσεις τίποτα βαρύ, ποτέ ξανά!
Όλοι θέλουν να βοηθήσουν έναν παλιογάμη!
Αν έχεις μια βαλίτσα ή κάτι τέτοιο, κάνει κάπως έτσι για λιγάκι...
- Μπορείτε να με βοηθήσετε με αυτό; - Βέβαια, που πάτε;
Στην Ιντιανάπολη...
Ήθελε να βοηθήσει; Βάλ' τον να δουλέψει...
Εκμεταλλευτείτε τους ανθρώπους!
Ένα άλλο ωραίο του να μεγαλώνεις...
...είναι οτι μπορείς να φύγεις από μία κοινωνική υποχρέωση νωρίς...
...λέγοντας απλά οτι κουράστηκες!
Σε κάποιον από την οικογένεια...
Γύρνα στον διπλανό σου και πες του: «Ξέρεις, έχω αρχίσει να κουράζομαι!»
«Ελάτε, ο παππούς κουράστηκε. Θέλει να πάει στο κρεβάτι!»
Κάποιος άλλος θα πει: «Είναι 07:30 το πρωί ακόμα!»
Πάντα υπάρχει ένας μαλάκας στην οικογένεια!
Αλλά το καλύτερο του να μεγαλώνεις, είναι...
...οτι δεν είσαι υπεύθυνος για να θυμάσαι πράγματα!
Ακόμα και σημαντικά πράγματα...
Μα ήταν η κηδεία της κόρης σου!
Ξέχασα...
Μπορείς να τους κάνεις να πιστέψουν οτι έχεις Αλτσχάιμερ!
Έχει πολύ πλάκα...
Κοιτάς στη τραπεζαρία και λες:
«Ποιοί είστε εσείς και που είναι το άλογο μου;»
Μετά κοιτάς τον γιό σου και του λες:
«Κατερίνα, έχω να σε δω από την Πρώτη Κοινωνία!»
Σαστίζουν!
Δε ξέρουν πως να το χειριστούν.
Τους παίρνει μια βδομάδα να το ξεπεράσουν!
Και από εκείνη τη στιγμή και μετά, αρχίζουν να ακούνε πολύ πιο προσεχτικά.
Οπότε μη φοβάστε να γεράσετε, είναι μια σπουδαία περίοδος στη ζωή.
Εκμεταλλεύεσαι τους άλλους και δεν είσαι υπεύθυνος για τίποτα!
Μπορείς ακόμα και να χεστείς πάνω σου!
Το περιμένουν...
Δεν το έχω δοκιμάσει ακόμα, αλλά δεν το αποκλείω!
Κρατάω τις επιλογές μου ανοιχτές.
Όλα είναι στο τραπέζι...
Αυτό δεν είναι το σχήμα λόγου, που ήθελα να χρησιμοποιήσω...
Ξέρετε τι κάνω; Πηγαίνω στον τηλεφωνικό κατάλογο και σβήνω τους πεθαμένους!
Το κάνετε αυτό εσείς; Έχει πλάκα, έτσι;
Σου δίνει μια αίσθηση δύναμης.
Μια ανωτερότητα, έχοντας θάψει άλλον έναν παλιό φίλο.
Αλλά δε μπορείς να το κάνεις πολύ σύντομα...
Δε μπορείς να γυρίσεις τρέχοντας στο σπίτι από την κηδεία και να ψάχνεις τον κατάλογο.
Δε μπορείς να το κάνεις, πρέπει να περάσει λίγος καιρός.
Πρέπει να αφήσεις να περάσει λίγος καιρός.
Εγώ έχω έναν κανόνα. Έξι εβδομάδες...
Αν είσαι φίλος μου, σε έχω στον κατάλογο και πεθάνεις, σε αφήνω για έξι ακόμα εβδομάδες.
Έξι έξτρα εβδομάδες, κερνάει το κατάστημα!
Αλλά μετά ο,τι έγινε, έγινε...
Αντε γαμήσου, πέθανες!
Κοπάνα την!
Πρέπει να έχεις κάποιες σταθερές...
Ωστόσο, σήμερα πολλοί δε κρατούν αναλογικούς καταλόγους.
Δε θέλουν να κάθονται και να γράφουν τέτοια πράγματα.
Είμαστε στην εποχή των υπολογιστών...
Έτσι, έχουν μια εφαρμογή στον υπολογιστή, που λέγεται Adress Book ή κάτι τέτοιο.
Οπότε κρατάνε όλες τις πληροφορίες στον υπολογιστή...
...και τον συνδέεουν με το κινητό τους κάθε τόσο.
Έτσι, αντί να μουτζουρώσεις ένα όνομα, μπορείς να το διαγράψεις!
Το να διαγράφεις κάποιον σου δίνει ακόμα μεγαλύτερη αίσθηση δύναμης...
...από το να μουτζουρώνεις απλά το όνομα του!
Ξέρετε πως διαγράφεις κάποιον...
Επιλέγεις το όνομα...
...και τότε, ΠΟΥΦ!
Κατευθείαν στα σκουπίδια!
Ωστόσο, αν πρόκειται για έναν καλό σου φίλο...
...ίσως δεν αδειάσεις τον κάδο ανακύκλωσης, για έξι εβδομάδες!
Βέβαια, αν σου είναι δύσκολο να διαγράψεις έναν φίλο...
...μπορείς να δημιουργήσεις ένα νέο φάκελο!
Έναν ειδικό φάκελο για πεθαμένους!
Τον κρατάς στην επιφάνεια εργασίας...
Κάτι σαν ψηφιακό καθαρτήριο!
Το καλό είναι, οτι μπορείς να ανοίγεις τον φάκελο και να βλέπεις του ανθρώπους στο καθαρτήριο.
Μπορείς να τους μετακινείς εδώ και εκεί!
Βάλ' τους σε μικρές ομάδες!
Δύο άτομα που δε τα πήγαιναν καλά. Βάλ' τους σε μια γωνία να τα βρούνε!
Ξεκίνα έναν τσακωμό! Αυτό θα έχει πλάκα...
Δε θα πάθει κανένας τίποτα. Αφού, είναι πεθαμένοι έτσι κι αλλιώς!
Μετά τους βάζεις σε σειρά και κάνεις μια παρέλαση!
Η παρέλαση των νεκρών!
Μπορείς να σπάσεις πολύ πλάκα με έναν υπολογιστή.
Απολαύστε λοιπόν, τους ψηφιακούς εαυτούς σας...
Μιλώντας για νεκρούς...
Υπάρχουν κάποια πράγματα που λέμε, όταν πεθαίνει κάποιος.
Πράγματα που λέμε, αλλά ποτέ κανένας δεν τα εξετάζει!
Θα σας δώσω κάποια παραδείγματα...
Αφού πεθάνει κάποιος, θα γίνει η ακόλουθη συζήτηση, περισσότερες από μια φορές.
Δύο άτομα συναντιούνται στον δρόμο...
Το άκουσες; Πέθανε ο Φιλ Ντέιβις...
Ο Φιλ Ντέιβις; Χθες τον είδα...
Ναι;
Δε βοήθησε...
Πέθανε, όπως και να έχει...
Φαίνεται οτι το απλό γεγονός οτι εσύ τον είδες, δεν επιβράδυνε τον καρκίνο του...
Μάλλον τον έκανε πιο επιθετικό!
Μπορεί να είσαι υπεύθυνος για τον θάνατο του Φιλ!
Πως ανέχεσαι τον εαυτό σου;
Να κάτι άλλο που λέμε μετά από ένα θάνατο.
Αυτό το λένε στη χήρα...
Αν υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω, μη διστάσεις να το ζητήσεις!
Τι θα κάνεις; Ανάσταση;
Δεν είναι η Καινή Διαθήκη εδώ...
Ξέρεις τι πρέπει να πεις σε έναν τέτοιο που θέλει να βοηθήσει;
Ωραία, έλα το σαββατοκύριακο, να βάψεις το γκαράζ!
Φέρε το ξεβουλωτήρι. Η τουαλέτα ξεχείλισε και το πάνω πάτωμα έχει γεμίσει σκατά!
Οδηγείς τρακτέρ; Ωραία! Αυτό θα μας βολέψει...
Φέρε το αλυσοπρίονο και την αξίνα, θα σε στρώσω στη δουλειά!
Θέλει να βοηθήσει; Γάμα τον! Δες την μπλόφα του...
«Μη διστάσεις να το ζητήσεις!»
Το θράσος αυτών των γελοίων!
Κάτι ακόμα που λέμε στη χήρα...
Θα τον έχω στο μυαλό μου!
Πού;
Πού ακριβώς στο μυαλό σου χωράει;
Ανάμεσα στο «Πιάστηκε ο κώλος μου στην καρέκλα» και στο «Θέλω να γαμήσω τη σερβιτόρα»;
Ποιές είναι οι προτεραιότητες σου;
Χρησιμοποιούμε πολλούς ευφημισμούς όταν μιλάμε σχετικά με τον θάνατο...
Οι άνθρωποι λένε διάφορα όπως: «Έχω χάσει τον πατέρα μου!»
Έλα μωρέ, θα τον ξαναβρείς!
Πρέπει να παρουσιάζεσαι αισιόδοξος σε τέτοιους ανθρώπους.
Δώσ' τους ένα λόγο να ελπίζουν!
Κοίταξες στα σκουπίδια πίσω;
Του άρεσε να παίρνει έναν υπνάκο εκεί μέσα.
Κράτα μια θετική διάθεση!
Υπάρχει και κάτι άλλο που λέμε μετά από ένα θάνατο...
...αλλά αυτό έχει να κάνει με την πίστη!
Όπου εγώ αρχίζω να έχω...
...μεγάλα προβλήματα!
Αυτό συμβαίνει μετά την κηδεία, πίσω στο σπίτι.
Στο σπίτι, όπου η οικογένεια, οι φίλοι και οι αγαπημένοι του εκλειπώντος...
...τρώνε, πίνουν και απολαμβάνουν κάποιες ζεστές αναμνήσεις.
Αργά η γρήγορα, κάποιος θα πει το ακόλουθο, ειδικά μετά από μερικά ποτά...
Νομίζω οτι είναι κάπου εκεί ψηλά και χαμογελάει κάτω προς τα εμάς...
...και πιστεύω οτι είναι χαρούμενος!
Λοιπόν, πρώτα απ' όλα...
Δεν υπάρχει «εκεί ψηλά».
Όχι...
Ώστε οι ανθρώποι να γελάνε προς τα κάτω...
Είναι ποιητικό, γραφικό...
...ίσως σε προληπτικούς ανθρώπους, να προσφέρει μια παρηγοριά.
Αλλά δεν υπάρχει!
Αλλά αν υπήρχε...
Αν κάποιος επιζούσε από έναν μη σωματικό θάνατο...
...πιστεύω οτι θα ήταν πολύ απασχολημένος με τις επουράνιες δραστηριότητες του...
...για να στέκεται κάπου στον παράδεισο και να χαμογελάει κάτω...
...προς τους ζωντανούς!
Τι σκατά αιωνιότητα είναι αυτή;
Και γιατί κανένας δε λέει: «Νομίζω πως είναι εκεί κάτω τώρα και γελάει πάνω προς τα εμάς!»
Οι άνθρωποι μάλλον δεν φαντάζονται, οτι οι δικοί τους μπορεί να είναι στην κόλαση.
Οι γονείς σας μπορεί να είναι στην κόλαση αυτή τη στιγμή!
Ο πατέρας σας σίγουρα!
Η κόλαση είναι γεμάτη μπαμπάδες...
Γεμάτη μπαμπάδες! Ακόμα και εκείνους, που σας πήγαν στον ποδοσφαιρικό αγώνα.
Μονό και μόνο επειδή σας έδερναν μία στο τόσο...
Και γαμούσαν τη γειτόνισσα!
Και γαμούσαν το σκύλο του γείτονα!
Ποιός ξέρει, ίσως και επειδή γαμούσαν τον τύπο της καλωδιακής!
Δε θα μάθουμε ποτέ τι απατεωνιές έκανε ο μπαμπάς...
Γονείς στην κόλαση!
Σου προκαλεί ένα ευχάριστο αίσθημα, έτσι δεν είναι;
Σε εμένα, ναι!
Παππούδες στην κόλαση!
Φανταστείτε αυτό...
Φανταστείτε τη γιαγιά σας στην κόλαση.
Να ψήνει πίτες...
...χωρίς φούρνο!
Και αν κάποιος ήταν στην κόλαση, αμφιβάλλω για το αν θα γελούσε...
Νομίζω οτι είναι εκεί κάτω τώρα, και ουρλιάζει πάνω προς τα εμάς!
Και βρίσκεται σε αβάσταχτο πόνο!
Οι άνθρωποι αρνούνται να είναι ορθολογιστές!
Δεν τους αρέσει να είναι ορθολογιστές.
Οι άνθρωποι προτιμούν να την παίζουν!
Τους αρέσει να την παίζουν, έτσι δεν είναι;
Παίζουν την δικιά τους, παίζουν των άλλων, τους την παίζουν...
...την παίζουν στο αφεντικό, το αφεντικό την παίζει σε αυτούς!
Όλοι την παίζουν σε όλους!
Είναι μια ατέλειωτη μαλακία σε αυτή τη χώρα!
Η κυβέρνηση στην παίζει κάθε μέρα, η θρησκεία δε σταματά να στην παίζει...
Οι επιχειρήσεις στην παίζουν καλά...
Είναι μια διηπειρωτική, κόκκινη, άσπρη και μπλέ μαλακία!
Ξέρετε...
Ξέρετε ποιό θα έπρεπε να είναι το έμβλημα αυτής της χώρας;
Ξεχάστε τον Φαλακρό Αετό...
Το εθνικό έμβλημα αυτής της χώρας θα έπρεπε να είναι...
Ο Uncle Sam γυμνός σε προσοχή και σε μια καρέκλα δίπλα του...
...το Αγαλμα της Ελευθερίας να του την παίζει!
Αυτό θα ήταν ένα καλό σύμβολο για τις Ηνωμένες Μαλακίες της Αμερικής!
Όλα είναι μαλακίες παιδιά...
Είναι μαλακίες και είναι κακό για εσάς!
Τώρα, μιλώντας για νεκρούς στον παράδεισο...
Υπάρχουν κάποιοι, που δεν πιστεύουν μονάχα, πως οι γονείς τους στον παράδεισο τους βλέπουν.
Εντάξει;
Εντάξει...
Πιστεύουν οτι οι νεκροί γονείς τους στον παράδεισο, μπορούν να τους βοηθήσουν!
Θα έχετε ακούσει τέτοιους ανθρώπους, είμαι σίγουρος.
Πιστεύουν οτι με κάποιο τρόπο οι γονείς τους στον παράδεισο...
...μπορούν να απευθυνθούν στον Θεό εκ μέρους τους, για να κερδίσουν χάρες για τους ζωντανούς!
Προέρχομαι από Καθολικό σπίτι. Τις έχω ακούσει αυτές τις μαλακίες!
Κάθονται σε μια καρέκλα, με ένα γαμημένο κομπολόι στο χέρι και σου λένε...
Ο μπαμπάς μου με πρόσεχε! Με γλίτωσε από εκείνο το ατύχημα!
Η μαμά μου ήταν στην εγχείρηση μαζί μου! Μπορούσα να αισθανθώ την παρουσία της!
Καλά, καλά...
Ό,τι πεις!
Λες και οι πεθαμένοι δεν έχουν τίποτα καλύτερο να κάνουν...
...από το να λειτουργούν το κατάστημα «Κάντε μια ευχή» στον παράδεισο!
Αν οι άνθρωποι θέλουν να πιστεύουν τέτοια πράγματα, είναι δικό τους θέμα.
Δε θέλω να προσβάλλω την πίστη τους.
Αλλά έχω μια ερώτηση!
Μια ερώτηση που έχει να κάνει με τη λογική!
Ας υποθέσουμε πως είναι αλήθεια.
Ας δεχθούμε πως με κάποιο τρόπο...
...οι νεκροί γονείς στον παράδεισο, μπορούν να βοηθήσουν τα ζωντανά παιδιά τους.
Ωραία!
Λοιπόν, έχουμε μια οικογένεια στη Γη. Πατέρα, μητέρα και τέσσερα παιδιά...
Εξαμελής οικογένεια...
Καλή οικογένεια, σωστή οικογένεια.
Κάνει όλα τα σωστά πράγματα και όλες τις σωστές κινήσεις.
Οι γονείς πάνε ταξίδι ένα σαββατοκύριακο και σκοτώνονται σε ένα ατύχημα!
Τα παιδιά φυσικά, επιζούν.
Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, αυτοί οι δύο άνθρωποι πάνε στον παράδεισο...
...και αρχίζουν να βοηθουν τα τέσσερα παιδιά τους!
Τα βοηθούν με ό,τι χρειάζονται!
Τα βοηθούν με τις εργασίες τους, με τις εισαγωγικές τους εξετάσεις.
Τα βοηθούν να βρουν ένα καλό σχολείο, μια καλή δουλειά.
Να πάρουν προαγωγή, αύξηση και να βρουν κάποιον να παντρευτούν, όσο μεγαλώνουν!
Αυτά τα τέσσερα παιδιά λοιπόν, μεγαλώνουν και κάνουν δικά τους παιδιά.
Ας πούμε οτι τα τέσσερα παιδιά, που τώρα έχουν μεγαλώσει πεθαίνουν ταυτόχρονα!
Κουβέντα να γίνεται!
Ας πούμε οτι έγινε μια έκρηξη στο τραπέζι την ημέρα των Ευχαριστιών!
Αυτοί οι τέσσερεις πεθαίνουν, αλλά τα παιδιά τους επιζούν.
Γιατί καθόντουσαν στο παιδικό τραπέζι...
Λοιπόν...
Σύμφωνα με τη θεωρία...
...αυτοί οι τέσσερεις πάνε στο παράδεισο και αρχίζουν να βοηθούν τα δικά τους παιδιά.
Τι συμβαίνει όμως, με τους αρχικούς δύο;
Τι συμβαίνει με τους παππούδες; Απαλλάσσονται από τα καθήκοντά τους;
Τι κάνουν;
Υπάρχει κάποιο πρόγραμμα συνταξιοδότησης εκεί πάνω;
Υπάρχουν άλλες δραστηριότητες για αυτούς τους ανθρώπους;
Σάφλμπορντ, φλιπεράκι, πόκερ στο διαδίκτυο...
Κάτι πρέπει να υπάρχει για να κάνουν!
Ή πρέπει να παραμείνουν στο καθήκον τους για πάντα;
Πρέπει να συνεχίσουν να βοηθούν τους απογόνους τους για πάντα;
Αυτό είναι ο παράδεισος; Να βοηθάς τους ζωντανούς;
Πότε ξαπλώνεις σε ένα σύννεφο για να κάνεις ένα μάθημα άρπας;
Οι άνθρωποι πεθαίνουν εδώ και πολύ καιρό.
Υπάρχουν πολλοί νεκροί καριόληδες!
Σε αυτό το πλανήτη έχουν ζήσει εκατό δισεκατομμύρια άνθρωποι!
Έτσι λένε οι ειδικοί...
Εκατό δισεκατομμύρια ανθρώποι έχουν ζήσει εδώ!
Ας πούμε οτι οι μισοί πήγαν στον παράδεισο...
Δηλαδή, υπάρχουν πενήντα δισεκατομμύρια άνθρωποι εκεί πάνω!
Τα πράγματα θα πρέπει να είναι αρκετά ζόρικα...
...και ο Θεός θα πρέπει να έχει αρχίσει να τα παίρνει με αυτές τις χάρες!
Ξέρω, διαγώνισμα ορθογραφίας την Τρίτη! Εξαφανίσου από εδώ πέρα σε παρακαλώ!
Εξαφανίσου!
Ακόμα και ο Θεός μπορεί να τα φτύσει!
Για αυτό ήθελε μια μέρα ρεπό την εβδομάδα!
Οι Χριστιανοί του έδωσαν την Κυριακή.
Οι Εβραίοι του έδωσαν το Σάββατο.
Οι Μουσουλμάνοι του έδωσαν την Παρασκευή.
Ο Θεός έχει τριήμερο σαββατοκύριακο!
Και είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται...
Κάποιες ακόμα ερωτήσεις πάνω σε αυτή τη θεωρία...
Ας υποθέσουμε οτι πεθαίνετε, χωρίς να έχετε παιδιά.
Ποιόν θα βοηθήσετε;
Ξένους;
Θα ήταν ωραίο...
Ας υποθέσουμε οτι είστε υιοθετημένο παιδί.
Ποιός σας βοηθάει;
Η βιολογική σας μητέρα;
Αυτή δε θα ξέρει ούτε που μένετε!
Ας υποθέσουμε οτι σκοτώνετε τους γονείς σας!
Θα σας βοηθούσαν;
Σας εγγυώμαι οτι ο κύριος και η κυρία Μενέντες, δε βοηθούν αυτά τα αγόρια...
Όχι...
Είναι όλα μαλακίες και είναι κακό για εσάς...
Όλα είναι μαλακίες!
Αυτό πρέπει να θυμάσαι, όσο ζεις σε αυτή τη χώρα.
Είναι όλα μαλακίες και είναι κακό για εσάς!
Μιλώντας για γονείς και για μαλακίες...
Δύο ιδέες που δεν αλληλοαναιρούνται απαραίτητα, παρεμπιπτόντως...
Θα ήθελα να αναφέρω ένα συγκεκριμένο είδος μαλακίας...
...που επικρατεί σε αυτή τη χώρα τα τελευταία τριάντα με σαράντα χρόνια.
Ένα είδος μαλακίας, που μπορεί να ονομαστεί μόνο «παιδολαγνεία».
Είναι παιδολαγνεία!
Αυτή η υπέρμετρη αφοσίωση στα παιδιά!
Αναφέρομαι στους σημερινούς επαγγελματίες γονείς.
Αυτούς τους έμμονους γλείφτες πανών!
Που προγραμματίζουν και ελέγχουν τόσο υπερβολικά τα παιδιά τους...
...στερώντας τους την παιδικότητα τους!
Ακόμα και το απλό γεγονός του παιχνιδιού...
Ακόμα και το απλό γεγονός του παιχνιδιού, το έχουν πάρει από τα παιδιά...
...και το έχουν προσθέσει στο πρόγραμμα των μαμάδων με τη μορφή της υποχρέωσης!
Κάτι που θα έπρεπε να είναι αυθόρμητο και ελεύθερο, τώρα πια σχεδιάζεται αυστηρώς!
Πότε κάθεται ένα παιδί στην αυλή με ένα κλαδί, σήμερα;
Απλά να κάτσει εκεί με ένα γαμημένο κλαδί!
Ξέρουν τα παιδιά σήμερα, τι είναι το κλαδί;
Κάθεσαι στην αυλή με ένα γαμημένο κλαδί και σκάβεις μια γαμημένη τρύπα!
Κοιτάς την τρύπα, κοιτάς και το κλαδί...
Και περνάς καλά...
Τα παιδιά όμως, δεν έχουν κλαδιά σήμερα.
Δε νομίζω οτι έχουν μείνει καθόλου κλαδιά!
Νομίζω οτι ανακλήθηκαν όλα, λόγω της μπογιάς με μόλυβδο!
Ποιός να το φανταζόταν, οτι κάποια μέρα η κατασκευή κλαδιών, θα ανατεθεί στην Κίνα.
Ένα παιδί όμως, δε θα έπρεπε να σπαταλά το χρόνο του με ένα κλαδί, έτσι και αλλιώς.
Αν είναι τεσσάρων χρονών θα έπρεπε να είναι στο σπίτι...
...και να μελετά για τις εξετάσεις εισόδου στον κήπο!
Την έχετε ακούσει αυτή τη μαλακία; Και όμως σήμερα υπάρχει...
Υπάρχουν μέρη, όπου γίνονται εξετάσεις εισόδου στον κήπο!
Τον καημένο μικρογάμη...
Τον καημένο μικρογάμη, που μετά βίας μπορεί να εντοπίσει το πουλί του...
Και ήδη πιέζεται για να πετύχει!
Πίεζεται να πετύχει για χάρη των γονιών του!
Δεν νομίζετε οτι είναι ένα είδος παιδικής κακοποίησης;
Και μιλώντας για την παιδική κακοποίηση...
Μιλώντας για παιδική κακοποίηση. Επόμενη στάση το δημοτικό σχολείο!
Το δημοτικό σχολείο, όπου δε του επιτρέπεται να παίξει κυνηγητό, γιατί ενθαρρύνει τη θυματοποίηση!
Και δε θα του επιτραπεί να παίξει «Τα Μήλα», γιατί οδηγεί στον αποκλεισμό και προάγει τη βία!
Το να στέκεσαι όρθιος, προς το παρόν επιτρέπεται!
Επιτρέπεται να στέκεται όρθιος, αλλά όχι για πολύ ακόμα...
Γιατί αργά ή γρήγορα, κάποιο παιδί θα στέκεται όρθιο και θα μουδιάσει το πόδι του.
Οι γονείς του θα μηνύσουν το σχολείο και θα πρέπει να ξεχάσουμε και το να στέκεσαι όρθιος!
Ευτυχώς, δεν έχουν χαθεί όλα ακόμα...
Γιατί ξέρουμε πως όταν το παιδί θα παίξει, όποιο παιχνίδι και αν του επιτραπεί να παίξει...
...δεν πρόκειται να χάσει!
Το ξέρουμε αυτό, γιατί στην Αμερική σήμερα, κανένα παιδί δεν χάνει!
Δεν υπάρχουν χαμένοι. Όλοι είναι νικητές!
Δεν έχει σημασία ποιό είναι το παιχνίδι, το άθλημα ή ο διαγωνισμός. Όλοι κερδίζουν!
Όλοι κερδίζουν και όλοι παίρνουν από ένα βραβείο!
Κανένας δεν είναι ο χαμένος!
Κανένα παιδί σήμερα, δεν ακούει αυτή τη σημαντική κουβέντα που μπορεί να χτίσει ένα χαρακτήρα...
Έχασες Μπομπ, είσαι ο χαμένος!
Το παραλείπουν...
Ξέρετε τι λένε σε ένα παιδί που έχασε;
Ήσουν ο τελευταίος νικητής!
Πολλά από αυτά τα παιδιά δεν μαθαίνουν την αλήθεια για τον εαυτό τους, μέχρι να μεγαλώσουν.
Τότε το αφεντικό τους καλεί στο γραφείο και τους λέει...
Μπομπ, άδειασε το γραφείο σου και φύγε από εδώ μέσα. Είσαι χαμένος!
Οι γονείς του δυσκολεύονται να καταλάβουν, γιατί δε μπορεί να κρατήσει μια δουλειά.
Αφού στο σχολείο ήταν πάντα στις πρώτες θέσεις...
Αυτό που δε καταλαβαίνουν, είναι οτι στα σχολεία σήμερα, όλοι είναι στις πρώτες θέσεις!
Όλοι είναι στις πρώτες θέσεις, γιατί για να είσαι στις πρώτες θέσεις...
...το μόνο που έχεις να κάνεις, είναι να διατηρήσεις μια θερμοκρασία σώματος γύρω στους 37°C!
Αλλά δεν πρέπει να αγχωνόμαστε για το πως πάει στο σχολείο, γιατί το καλοκαίρι θα πάει στην κατασκήνωση!
Όχι όμως, για να κάνει πεζοπορία, να κολυμπήσει ή να παίξει ποδόσφαιρο.
Θα πάει για να χάσει βάρος!
Θα τον στείλουν σε μια κατασκήνωση αδυνατίσματος.
Σε μια κατασκήνωση βιολιού, κεραμικών ή υπόλογιστών.
Σε μια κατασκήνωση ηγεσίας. Ο,τι και και αν είναι αυτό!
Κατασκήνωση ηγεσίας! Εκεί δεν είναι που πήγε ο Χίτλερ;
Εξειδικευμένες, δομημένες, καλοκαιρινές κατασκηνώσεις...
Πρέπει να κρατάνε τον μικρογάμη απασχολημένο, έτσι δεν είναι;
Δε θα ήθελαν να ξεφύγει για λίγο στο δάσος...
Αυτό δε θα ήταν καλό!
Ποιός ξερει, μπορεί να αρχίσει να την παίζει!
Αυτές οι ηλιθιότητες, που έχουν κάνει τόση ζημιά στα παιδιά...
...έχουν προκύψει από κάτι που ονομάζεται, «Κίνημα αυτοπεποίθησης».
Το κίνημα αυτοπεποίθησης ξεκίνησε το 1970 και χαίρομαι που το λέω, απέτυχε παταγωδώς!
Οι έρευνες έχουν δείξει επανειλημμένα...
...οτι η υψηλή αυτοπεποίθηση, δε βελτιώνει τους βαθμούς, ούτε τις επαγγελματικές κατακτήσεις.
Επίσης, δεν μειώνει την κατανάλωση αλκοόλ...
...και κυρίως, δε μειώνει τα περιστατικά βίας, κάθε είδους!
Αφού όπως αποδεικνύεται, οι επιθετικοί και βίαιοι άνθρωποι, έχουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους!
Οι ψυχοπαθείς έχουν υψηλή αυτοπεποίθηση!
Ποιός θα το φανταζόταν...
Μου αρέσει όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Όταν αυτές οι θεωρητικά σωστές ιδέες, κατακρημνίζονται!
Ορίστε άλλη μια, που την έφαγε η μαρμάγκα...
Το να παίζεις Μότσαρτ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, για να το ακούει το βρέφος.
Υποτίθεται ότι θα αύξανε τη νοημοσύνη! Δεν έπιασε...
Το μόνο που κατάφερε ήταν να πουλήσει πολλά CD και να νευριάσει ακόμα περισσότερα βρέφη!
Το κίνημα αυτοπεποίθησης αναπτύχθηκε γύρω από μία κεντρική ιδέα...
Την ιδέα οτι «Κάθε παιδί είναι ξεχωριστό»...
Το είπαν και το ξαναείπαν τόσες φορές, σαν να μη το πίστευαν και οι ίδιοι.
«Κάθε παιδί είναι ξεχωριστό»...
Και εγώ τους απαντούσα: «Αντε γαμήσου!»
Κάθε παιδί, προφανώς δεν είναι ξεχωριστό!
Τα έχετε δει πως είναι;
Τα έχετε κοιτάξει ποτέ από κοντά;
Είναι σαν χαζά!
Φαίνονται τελείως χαζά!
Είναι μικρά, πάρα πολύ μικρά!
Είναι παραμορφωμένα! Το κεφάλι τους δε ταιριάζει με το σώμα τους, τα χέρια τους είναι περίεργα...
Δεν μπορούν να περπατήσουν σε μια ευθεία γραμμή!
Και όταν μιλάνε, είναι σαν να έχουν σκατά στο στόμα τους!
Είναι ημιτελή. Ανολοκλήρωτη δουλειά!
Ποτέ δε δίνω εύσημα για μια ανολοκλήρωτη δουλειά!
Ίσως ο Φινέας Μπάρνουμ να πιστεύει οτι είναι ξεχωριστά.
Αλλά, εγώ έχω σταθερές...
Αλλά ας πούμε οτι είναι αλήθεια! Έχω τις καλές μου σήμερα...
Ας στηρίξουμε αυτή την πρόταση...
Ας πούμε οτι είναι αλήθεια και κάθε παιδί είναι ξεχωριστό.
Τι γίνεται με τους ενήλικες;
Δε θα έπρεπε να είναι και αυτοί ξεχωριστοί;
Και αν όχι, τότε σε ποιά ηλικία μεταβαίνεις...
...από το να είσαι ξεχωριστός, στο να μην είσαι και τόσο ξεχωριστός;
Αν κάθε ενήλικας είναι ξεχωριστός, τότε είμαστε όλοι ξεχωριστοί και το σκεπτικό χάνει το νόημα του!
Ορίστε, ακόμα μία κοινοτοπία, που μας πιέζουν να καταπιούμε...
«Τα παιδιά είναι το μέλλον μας»...
Τα παιδιά δεν είναι το μέλλον μας και μπορώ να το αποδείξω με την αψεγάδιαστη λογική μου.
Τα παιδιά δεν μπορεί να είναι το μέλλον μας, επειδή...
...όταν το μέλλον φτάσει, αυτά δε θα είναι ακόμα παιδιά, οπότε άρπα την!
Ναι...
Όπως θα έχετε παρατηρήσει, πάντα παρουσιάζω ένα σωστά δομημένο επιχείρημα.
Το να μεγαλώνεις ένα παιδί δεν είναι δύσκολο!
Προσπαθούν να το παρουσιάσουν σαν ένα μυστηριώδες και δύσκολο καθήκον.
Καμία σχέση!
Είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο, αν ακολουθήσεις τα βήματα!
Πρώτο βήμα...
Παίρνεις το παιδί και το παρατάς στον δρόμο.
Επιστρέφεις μετά από μια βδομάδα.
Αν το παιδί είναι ακόμα εκεί, έχεις ένα ηλίθιο παιδί!
Από εκεί και πέρα, πράττεις αναλόγως!
Όλα είναι μαλακίες παιδιά!
Όλα είναι μαλακίες και είναι κακό για εσάς!
Ίσως να μην το ξέρετε.
Εξαιτίας ορισμένων πραγμάτων, που έχω πει όλα αυτά τα χρόνια...
Αλλά μου αρέσουν οι άνθρωποι!
Αλήθεια...
Μου αρέσουν οι άνθρωποι, αλλά μου αρέσουν σε μικρές δόσεις.
Δεν μου αρέσουν για εκτεταμένες χρονικές περιόδους.
Είμαι εντάξει με αυτούς για λιγάκι, αλλά μόλις περάσει περίπου ένα λεπτό...
Πρέπει να την κοπανήσω!
Και ο λόγος για αυτό, ίσως ισχύει και για εσάς...
Έχω πολύ χαμηλά επίπεδα ανοχής, όσον αφορά τις ηλίθιες μαλακίες!
Ηλίθιες μαλακίες...
Όλοι θέλουν να σου πουν την ηλίθια μαλακία τους!
Πολλοί από αυτούς δε ξέρουν, πότε πρέπει να σταματήσουν να μιλάνε! Σας έχει τύχει ένας τέτοιος;
Δε ξέρει πότε να σταματήσει...
Συνεχίζει να μιλάει, σαν προφορική διάρροια!
Δε καταλαβαίνει, πότε η συζήτηση έχει φτάσει στο τέλος της...
Τετριμμένες μαλακίες, που δε σε αφορούν!
Πράγματα που δε σε αφορούν, ούτε στο ελάχιστο!
Σου είπα για τη μαμά μου και το μπαμπά μου;
Λοιπόν, η μαμά μου και ο μπαμπάς μου πήγαν διακοπές στη Σπηλιά του Μαμούθ στο Κεντάκυ.
Πρέπει να ήταν έξι χρόνια πριν, αν δεν κάνω λάθος...
Μου φαίνεται πως ήταν έξι. Περίπου έξι...
Έξι ή έφτα, ίσως εφτά. Πιθανόν...
Κάπου εκεί ανάμεσα στο έξι και το εφτά! Περισσότερο προς το έξι λιγότερο το εφτά...
Ας πούμε οτι ήταν εξίμιση!
Λοιπόν, η μαμά μου και ο μπαμπάς μου πήγαν διακοπές στη Σπηλιά του Μαμούθ στο Κεντάκυ...
...και ο μπαμπάς μου βρήκε μια μεγάλη πέτρα!
Αλλά αυτό που νόμιζε οτι ήταν μια μεγάλη πέτρα, αποδείχτηκε οτι ήταν μια κουράδα δεινοσαύρου!
Μια απολιθωμένη κουράδα δεινοσαύρου, βάρους 12 κιλών!
Ξέρεις, τώρα που το σκέφτομαι, ίσως να ήταν οχτώ χρόνια πριν.
Ήταν κοντά στον «ιό της χιλιετίας» το 2000...
Θυμάσαι τον ιό της χιλιετίας; Τι έγινε τελικά;
Όλοι ανησυχούσαν για αυτό, αλλά δεν έγινε τίποτα!
Χα, χα, χα, μεγάλη φασαρία! Δεν έγινε τίποτα...
Ήταν πολύ περίεργο, ξέρεις...
Ας πούμε, οτι ήταν πριν από οχτώ χρόνια...
Ήταν ή οχτώ ή πέντε!
Λοιπόν, ο πατέρας μου έδωσε στη μάνα μου τη μεγάλη κουράδα...
«Αυτή είναι μια κουράδα δεινόσαυρου! Βάλ' την στη τσάντα σου να την πάρουμε σπίτι!»
Η μαμά μου είπε: «Δε νομίζω οτι είναι κουράδα δεινόσαυρου, αυτό το πράγμα είναι ζεστό ακόμα!»
«Όποιος το έριξε αυτό το πράγμα είναι κάπου τριγύρω και καλύτερα να φύγουμε από εδώ μέσα!»
Εννιά χρόνια πριν!
Εννιά...
Ξέρω οτι ήταν εννιά, γιατί η γυναίκα μου ήταν έγκυος στο πρώτο μας αγόρι...
...τον Μαχ Μουντί Μπενέλ Σαϊντ Μπεν Σαλέμ. Και τώρα αυτός είναι δέκα...
Ή μήπως όχι; Είναι έντεκα. Ίσως είναι έντεκα...
Είναι έντεκα ή πέντε!
Και καθώς όλα αυτά εξελίσσονται, ψάχνεις στο μυαλό σου...
...κάτι ευγενικό και διπλωματικό να πεις, για να φέρεις τη συζήτηση στο τέλος!
Και το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό είναι: «Βουλωσέ το!»
Βουλωσέ το! Βουλωσέ το!
Αλλά δε μπορείς να πεις κάτι τέτοιο! Οι καλοί τρόποι δεν το επιτρέπουν...
Πρέπει να βρεις ένα άλλο τρόπο και τότε, στρέφομαι στη γλώσσα του σώματος.
Προσπαθώ, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα του σώματος, να δείξω οτι η συζήτηση τελείωσε.
Και βρίσκω τον εαυτό μου να γέρνει σε γωνία 45 μοιρών...
...προσπαθώντας να δείξω την κατεύθυνση, που θα ήθελα να πάω...
...εάν αυτός ο άνθρωπος έβγαζε τον σκασμό!
Ίσως του κάνω και μια λεκτική νύξη...
Εγχείρηση!
Έχω καθυστερήσει για την εγχείρηση!
Θα βουλώσω τα αφτιά μου!
Ναι...
Οι ίδιοι άνθρωποι στο τηλέφωνο. Δε ξέρουν πότε να το κλείσουν!
Δε καταλαβαίνουν, πότε η συζήτηση έχει τελειώσει!
Ηλίθιες, τετριμμένες μαλακίες!
Ηλίθιες ερωτήσεις...
Τι λέτε να κάνετε σε πέντε καλοκαίρια από τώρα;
Εμείς δεν έχουμε κάνει σχέδια ακόμα. Η Μαρία θέλει να πάμε στην παραλία...
...στα παιδιά αρέσει η λίμνη και εγώ θέλω να παώ στο βουνό!
Η γιαγιά θέλει να επισκεφτεί την αδερφή της στο Αρχιδοχώρι, στο Αρκάνσας.
Εσείς έχετε κάνει σχέδια;
Δεν είναι ποτέ νωρίς για να κάνεις σχέδια. Εμείς θα πάμε στη Νορβηγία το 2025!
Ήξερες οτι μέχρι τη δεκαετία του πενήντα, η οικονομία της Νορβηγίας στηριζόταν στο ψάρεμα;
Αλλά σήμερα, χάρη στη βελτίωση των τεχνικών άντλησης και την επέκταση της παγκόσμιας οικονομίας...
Για άλλη μια φορά, ψάχνεις κάτι ευγενικό για να πεις...
Το «βούλωσε τη τρύπα σου» μου έρχεται στο μυαλό....
Αλλά δε μπορείς να πεις αυτά τα πράγματα!
Ούτε να χρησιμοποιήσεις τη γλώσσα του σώματος από το τηλέφωνο...
Βέβαια, μπορείς να ευχαριστήσεις τον εαυτό σου, ξέρετε...
Αν είναι η μαμά σου, δείξε σεβασμό και βαλ' την στην ανοιχτή ακρόαση!
Αυτό όμως, δε σε βοηθά πραγματικά...
Πρέπει να βρεις ένα άλλο κόλπο!
Και τότε, χρησιμοποιώ τον τόνο της φωνής!
Χρησιμοποιήσατε ποτέ τον τόνο της φωνής σας, για να οδηγήσετε κάποιον σε μια ομαλή προσγείωση;
Προσπαθείς να οδηγήσεις τον άλλον προς το τέλος!
Ναι! Σωστά...
Εντάξει. Ωραία...
Έγινε!
Καλά. Ωραία. Εντάξει...
Καλά. Εντάξει...
Ωραία...
Ξανάρχισε η παλιόπουστα!
Θυμάσαι τη γειτόνισσα μου με τα εγκαύματα στο ενενήντα τοις εκατό του σώματος της;
Έκαψε και το άλλο δέκα τοις εκατό!
Έβαλε φωτιά στην κλανιά της και πήραν φωτιά οι μουνότριχες!
Ακούστε, αιδεσιμότατε...
Δεν θέλω να φανώ αγενής...
...αλλά έχεζα για τρεισήμιση ώρες και μάτωσε η κωλοτρυπίδα μου!
Δυστυχώς, δεν έχω αντισηπτικό...
Θα βάλω μία γάζα, σας ευχαριστώ...
Ναι, κάντε το αυτό! Πείτε μία προσευχή για την κωλοτρυπίδα μου, σας ευχαριστώ πολύ!
Αναγκάζεσαι να καταφύγεις σε τέτοιες τακτικές...
...επειδή πολλοί δε καταλαβαίνουν, πως θα έπρεπε να είναι ένα τηλεφώνημα.
Το ιδανικό τηλεφώνημα είναι...
...η τυπική ανταλλαγή λίγων και ζωτικής σημασίας πληροφοριών.
Αυτό είναι ένα τηλεφώνημα...
Στιβ, τι ώρα ξεκινάει ο ομαδικός αυνανισμός απόψε;
Στις δέκα, εντάξει! Θα αργήσω λίγο, θα πρέπει να αρχίσετε χωρίς εμένα.
Μην ανησυχείς θα σας προλάβω. Τρώω στρείδια και βλέπω μια τσόντα!
Λέγεται: «Ο Ταρζάν γαμάει μια ζέβρα!»
Ο Ράσελ Κρόου...
Είναι επιστημονικής φαντασίας. Αυτή τη στιγμή η Ρενέ Ζελβέγκερ κάνει πίπα σε έναν μονόκερο!
Αυτό είναι ένα τηλεφώνημα!
Δε θα έπρεπε να είναι μια δημηγορία, δύομιση ωρών...
...της ξαδερφής σου, να περιγράφει τη λιποαναρρόφηση του ταχυδρόμου της!
Θεέ μου, οι άνθρωποι είναι τόσο βαρετοί!
Οι άνθρωποι είναι απλά βαρετοί...
Ξέρετε τι θα ήταν το καλύτερο, για κάποιον σαν εμένα;
Να είμαι σε κώμα!
Δε θα ήταν υπέροχα; Να μη κάνεις τίποτα όλη μέρα!
Μόνο να χέζεις και να αναπνέεις από έναν σωλήνα...
Δε θα υπάρχει τίποτα να κάνεις!
Μιλάς για ρίζες στον καναπέ; Αυτό είναι μεγάλε...
Κανένας δε θα σε παίρνει τηλέφωνο...
Δε θα κάνουν απροειδοποίητες επισκέψεις, και αν το κάνουν, εσύ δεν θα το μαθαίνεις!
Γιατί θα είσαι στο γαμημένο κώμα!
Κλινικά νεκρός!
Δε θα είσαι υποχρεωμένος να ακούς τις ηλιθιότητες τους.
Όπως, για το νέο τους μηχάνημα κουρέματος γρασιδιού...
...με κόρνα δύο ήχων και GPS, για την περίπτωση που χαθούν στο γρασίδι!
Για το αφεντικό τους, τις δουλειές τους και το αυτοκίνητο τους...
Και τα παιδιά τους!
Ιησούς γαμημένος Χριστός!
Τα παιδιά τους!
Ακούστε, δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο, από το να έχεις κολλήσει κάπου...
...με έναν παντρεμένο μαλάκα και να τον ακούς να σου μιλάει για τα παιδιά του.
Ακούστε κάτι...
Κανένας δε νοιάζεται για τα παιδιά σας!
Όχι, δε νοιαζόμαστε!
Δε νοιαζόμαστε...
Κανένας δε νοιάζεται για τα παιδιά σας, και μιλάω εκ μέρους όλων!
Μου έχει αναθέσει η υπόλοιπη ομάδα να σας πληροφορήσω, οτι δε νοιαζόμαστε για τα παιδιά σας.
Για αυτό άλλωστε, είναι δικά σας παιδιά...
Για να νοιάζεστε εσείς για αυτά και να μην απασχολούν εμάς!
Αλλά και πάλι θα σου μιλήσουν για αυτά...
Ο Τοντ είναι στην έβδομη τάξη!
Είναι στην χορωδία!
Η Ζαζέλ είναι πέντε χρονών και ήδη είχε εννιά περιόδους!
Ο Γιόχαν είναι έντεκα και κάθεται στο σπίτι, έχοντας παραισθήσεις όλη την ώρα!
Μετά θέλουν να σου δείξουν τις φωτογραφίες...
Άλλη μια δοκιμασία!
Οι φωτογραφίες αυτών των μικρών καλικάντζαρων...
...που έχουν ξαμολήσει από τα μπούτια τους!
Όλες αυτές οι επαγγελματίες μαμάδες...
...που νομίζουν πως δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό, από το να κάνεις ένα μωρό!
Σαν να πρόκειται για κανένα σπουδαίο κατόρθωμα!
Έγω το αποκαλώ: «Αφαίρεση μιας μονάδας!»
Ακριβώς αυτό κάνουν. Αφαιρούν μια γαμημένη μονάδα.
Μπα - Μπουμ!
Σαν τις γραμμές συναρμολόγησης στα εργοστάσια.
Μπα - Μπουμ!
Κάθε χρόνο!
Μπα - Μπουμ!
Τζεφ, θες ένα παιδί;
Μπα - Μπουμ!
Τι λες για δίδυμα;
Μπα - Μπουμ! Μπα - Μπουμ!
Μολύνουν τον πλανήτη!
Μολύνουν τον πλανήτη με αυτά τα πλάσματα, που δεν έχουν μέλλον.
Δεν έχουν μέλλον!
Έχετε σκεφτεί πως θα είναι αυτός ο πλανήτης σε σαράντα χρόνια;
Θα είναι μια μεγάλη φλεγόμενη μπάλα από σκατά!
Μια μεγάλη, καιόμενη, βρωμερή μπάλα από τοξικά σκατά!
Αυτό θα συμβεί...
Είναι ανεύθυνο να κάνεις περισσότερα από ένα παιδιά.
Κάνε ένα!
Κάνε ένα παιδί για να αντικαταστήσεις τον εαυτό σου και φτάνει.
Μην αντικαταστήσεις τον άντρα σου!
Όχι...
Έχει ήδη κάνει αρκετή ζημιά!
Αλλά θέλουν να σου δείξουν τις φωτογραφίες!
Μερικές φορές σε προειδοποιούν.
Σου λένε: «Θες να δεις μερικές φωτογραφίες του παιδιού μου;»
Όχι!
Περιέγραψε 'τες μου...
Αλλά θα στις δείξουν...
Εγώ έχω βρει δύο τρόπους, για να το αντιμετωπίσεις.
Ο πρώτος είναι ο εύκολος.
Τις κοιτάζεις στα πεταχτά και παίζεις το παιχνίδι.
Αγόρι, κορίτσι...
...μεγάλο αγόρι και μεγάλο κορίτσι. Ωραία, σύνολο τέσσερα!
Πάω να πλύνω τα αρχίδια μου! Τα λέμε αργότερα...
Και εξαφανίζεσαι από εκεί μέσα!
Αλλιώς, μπορείς να κάνεις, αυτό που κάνω εγώ...
Να είσαι ειλικρινής με ό,τι βλέπεις...
Άρπαξε την ευκαιρία!
Πες την αλήθεια...
Κοίτα το κεφάλι, που κουβαλάει αυτό το παιδί...
Που βρήκατε τέτοιο κεφάλι;
Αυτό το πράγμα είναι τεράστιο!
Το έχετε ανεβάσει στο YouTube;
Θα κάνετε πολλά views με αυτό το κεφάλι...
Βάλτε τον στο eBay, μπορεί να βγάλετε και κανένα φράγκο!
Όλο και κάποιο ευρωπαϊκό τσίρκο θα ενδιαφερθεί...
Να πάρει, αυτό το πράγμα είναι περίεργο!
Δε ξέρεις όμως, ίσως φτιάξει με τον καιρό.
Να σε ρωτήσω κάτι. Που βρίσκεται καπέλα για αυτό το κεφάλι;
Πείτε την αλήθεια, μην κοροϊδεύετε τον κόσμο.
Μη κοροϊδεύετε τον κόσμο, αρκετά σκατά υπάρχουν...
Υπάρχουν αρκετά σκατά.
Μετά θέλουν να σου δείξουν τις φωτογραφίες του μικρού κοριτσιού...
...που βγάζει το δεύτερο δόντι και το βρίσκουν χαριτωμένο!
Δεν είναι!
Είναι τρομακτικό!
Έχετε δει τα δόντια, που βγάζουν αυτά τα παιδιά;
Τα έχετε κοιτάξει ποτέ από κοντά στο στόμα;
Κάποιες φορές έχουν τρεις σειρές δόντια, που βγαίνουν εκεί μέσα!
Σε περίεργες γωνίες το καθένα!
Υπάρχει ένα κάτω από τη γλώσσα, αυτό και αν είναι περίεργο!
Ένα υπογλώσσιο δόντι!
Πείτε την αλήθεια...
Καλά θα κάνεις να ξεκινήσεις την αποταμίευση φιλαράκι!
Θα χρειαστείς μια περιουσία για να το φτιάξεις αυτό!
Θα χρειαστείς ολόκληρη ομάδα οδοντίατρων...
Κάλεσε την Υπηρεσία Διαχείρισης Εκτάκτων Αναγκών. Μου φαίνεται πολύ μεγάλο πρόβλημα...
Έχεις το τηλέφωνο της Εθνοφρουράς; Παρ' τους ένα τηλέφωνο...
Γιατί δε τα βγάζετε όλα για να ξεκινήσει από την αρχή;
Αλλιώς μπορείτε να τη βγάλετε φωτογραφία, με κλειστό το στόμα!
Αυτό θα σε γλιτώσει από πολλά βάσανα!
Μήπως τυχαίνει να είσαι Καθολικός;
Αν είσαι, καλό θα ήταν να προσευχηθείς για κανένα θαύμα!
Μην κοροϊδεύετε τους ανθρώπους...
Όπως είπα, υπάρχουν αρκετά σκατά.
Υπάρχουν αρκετά σκατά...
Για την ακρίβεια, υπάρχουν ακριβώς όσα χρειάζεται, το ξέρετε;
Υπάρχουν όσα σκατά χρειάζεται για να συγκρατήσουν τα πράγματα σε αυτή τη χώρα.
Τα σκατά είναι η κόλλα, που μας ενώνει σαν έθνος!
Που θα βρισκόμασταν χωρίς τα αγαπημένα και οικεία αμερικάνικα σκατά μας;
Η χώρα της ελευθερίας, η πατρίδα των γεναίων, το αμερικάνικο όνειρο...
...όλοι είμαστε ίσοι, η δικαιοσύνη είναι τυφλή, ο τύπος είναι ελεύθερος...
...η ψήφος σου μετράει, οι επιχειρήσεις είναι τίμιες, οι καλοί κερδίζουν...
...η αστυνομία είναι στο πλευρό σου, ο Θεός σε προσέχει, το βιοτικό σου επίπεδο δε θα παρακμάσει ποτέ...
Και όλα θα είναι μια χαρά!
Η επίσημη εθνική ιστορία κοροϊδίας!
Εγώ την αποκαλώ: «Το αμερικάνικο τυφλοσούρτι!»
Όλες αυτές οι ιδέες αποδεικνύονται ψεύτικες, αλλά εξακολουθούμε να τις πιστεύουμε...
...γιατί μας τις βάζουν στο κεφάλι από την παιδική μας ηλικία!
Αυτό κάνουν!
Τις βάζουν στα κεφάλια των παιδιών, γιατί ξέρουν οτι τα παιδιά είναι πολύ μικρά...
...για να έχουν αναπτύξει μια πνευματική άμυνα, απέναντι σε τέτοιου είδους ιδέες.
Και ξέρουν οτι μέχρι μια ηλικία, τα παιδιά πιστεύουν οτι τους λένε οι γονείς τους...
...με αποτέλεσμα να μη μαθαίνουν να εξετάζουν τα πράγματα.
Κανένας δεν εξετάζει οτιδήποτε σε αυτή τη χώρα. Όλοι είναι χοντροί και χαρούμενοι...
Όλοι έχουν ένα κινητό, που φτιάχνει τηγανίτες και χαϊδεύει τα αρχίδια τους!
Δε βγαίνει σε καλό τέτοια ευημερία...
Οι Αμερικάνοι έχουν εξαγοράσει τη σιωπή τους, για ηλεκτρονικά παιχνίδια και κινητά.
Κανένας δεν νοιάζεται για τίποτα!
Ωραία, λοιπόν...
Θυμάστε τη Μπάρμπαρα Μπους;
Εγώ την αποκαλώ: «Η χρυσή χέστρα»...
Η Μπάρμπαρα Μπους είναι η μητέρα του σημερινού κυβερνήτη Τζορτζ Μπους.
Τον αποκαλώ κυβερνήτη Μπους, γιατί μόνο αυτό το αξίωμα κατείχε νόμιμα στη χώρα μας!
Τζορτζ Μπους - Κυβερνήτης Μπους
Δε με ενδιαφέρει που κρεμάνε το πορτραίτο του...
...δε με ενδιαφέρει πόσο μεγάλη είναι η βιβλιοθήκη του. Πάντα θα είναι ο κυβερνήτης Μπους!
Πλέον, ούτε το όνομα του δε γράφω με κεφαλαίο!
Είναι η μητέρα του κυβερνήτη Τζορτζ Μπους και γυναίκα του Τζορτζ Χέρμπερτ Ουώκερ Μπους...
...ο οποίος έγινε πρόεδρος με τον κλασσικό, παραδοσιακό τρόπο!
Και όταν αυτός έγινε πρόεδρος, αυτή έγινε η Πρώτη Κυρία, πράγμα που συνηθίζεται μέχρι σήμερα.
Ένας άντρας εκλέγεται και η γυναίκα του, γίνεται η Πρώτη Κυρία της χώρας.
Και συνήθως, όπως συμβαίνει γενικότερα στη ζωή στην Αμερική...
...στη γυναίκα δίνεται μια δουλειά, για να την κρατά απασχολημένη!
Τις περισσότερες φορές της αναθέτουν μια φιλανθρωπία ή κάτι άλλο, που να μπορεί να τα βγάλει πέρα.
Στην Μπέτι Φορντ είχαν πει να πίνει, θυμάστε;
Ναι, αυτό ήταν το καθήκον της Μπέτι Φορντ!
Μπέτι, κοίτα να πιεις μέχρι να αρχίσεις να πέφτεις κάτω από το μεθύσι, εντάξει;
Εσύ να μεθύσεις και εμείς θα σε συνεφέρουμε.
Θα σε βάλουμε σε ένα ίδρυμα να καθαρίσεις και θα δώσουν το όνομα σου στο ίδρυμα!
Θα καθαρίσει και η Λάιζα Μινέλι και όλα θα είναι εντάξει!
Αυτό ήταν το καθήκον της!
Το καθήκον της Μπάρμπαρα Μπους ήταν, να βοηθάει τα παιδιά να διαβάσουν...
Το θυμάστε;
Να βοηθάει τα παιδιά να διαβάσουν!
Θεώρησαν, οτι είχε τόση επιτυχία με τον Τζορτζ...
...ώστε θα είχε ταλέντο να βοηθάει τα παιδιά να διαβάσουν!
Το οποίο όμως, είναι τελείως ανούσιο!
Δεν είναι σημαντικό τα παιδιά να διαβάσουν!
Τα παιδιά που θέλουν να διαβάσουν, θα διαβάσουν...
Το σημαντικότερο όλων, είναι να μάθεις στα παιδιά να αμφισβητούν όσα διαβάζουν.
Τα παιδιά θα έπρεπε να μαθαίνουν να αμφισβητούν τα πάντα!
Να αμφισβητούν όσα διαβάζουν και όσα ακούνε!
Τα παιδιά θα έπρεπε να μαθαίνουν να αμφισβητούν την εξουσία!
Οι γονείς δε μαθαίνουν τα παιδιά τους να αμφισβητούν την εξουσία, γιατί...
...οι γονείς είναι οι ίδιοι μορφές εξουσίας!
Και δε θέλουν να υπονομεύσουν τη δύναμη τους μέσα στο σπίτι!
Οπότε την παίζουν στο παιδί, το παιδί την παίζει σε αυτούς, ο ένας την παίζει στον άλλον...
...και μεγαλώνοντας έχουν πια αποβλακωθεί και έρχονται σε παραστάσεις σαν και αυτή!
Τα παιδιά πρέπει να προειδοποιούνται, οτι παντού υπάρχουν σκατά.
Αυτό είναι το καλύτερο, που μπορείς να κάνεις για ένα παιδί.
Να του πεις οτι παντού υπάρχουν σκατά, που πρέπει να τα εντοπίζεις και να τα αποφεύγεις.
Αυτό είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις. Σε εμένα δεν το είπε κανένας...
Κανένας δε μου το είπε αυτό το πράγμα. Δεν με προειδοποίησαν...
Έπρεπε να το ανακαλύψω μόνος μου.
Και υπάρχουν, όπως θα έχετε παρατηρήσει...
...πολλά πράγματα, που υποτίθεται οτι πρέπει να πιστέυεις και να δέχεσαι στην Αμερική...
...με τα οποία εγώ έχω πρόβλημα και τα αμφισβητώ!
Θα σας δώσω ένα παράδειγμα...
Είδα μία φράση στο αυτοκίνητο κάποιου, που έλεγε: «Περήφανος να είμαι Αμερικάνος!»
Και σκέφτηκα, τι σκατά σημαίνει αυτό;
Περήφανος να είμαι Αμερικάνος!
Βλέπετε, ποτέ δεν κατάλαβα την εθνική υπερηφάνεια...
Είμαι Ιρλανδός. Όλοι οι παπούδες μου γεννήθηκαν στην Ιρλανδία, οπότε είμαι πλήρως Ιρλανδός.
Οταν ήμουν παιδί πήγαινα στην παρέλαση την ημέρα του Αγίου Πατρίκιου...
...και είχα δει να πουλάνε κονκάρδες, που έλεγαν: «Περήφανος να είμαι Ιρλανδός!»
Ποτέ δε μπόρεσα να καταλάβω αυτή τη φράση, γιατί ήξερα...
...οτι την Ημέρα του Κολόμβου, πουλούσαν μια άλλη κονκάρδα που έλεγε: «Περήφανος να είμαι Λατίνος!»
Μετά ήρθε η περηφάνεια των μαύρων και των Πόρτο Ρικάνων.
Και ποτέ δε μπόρεσα να καταλάβω την εθνική υπερηφάνεια.
...γιατί για εμένα, κάποιος θα έπρεπε να αισθάνεται περήφανος...
...για κάτι που κατάφερε μόνος του. Όχι κάτι, που προέκυψε από το ατύχημα της γέννησης!
Το να είσαι Ιρλανδός...
Το να είσαι Ιρλανδός, δεν είναι προσόν!
Είναι ένα γαμημένο γεννετικό ατύχημα!
Δε θα έλεγες: «Είμαι περήφανος, που είμαι 1.70 μέτρα!»
«Είμαι περήφανος, που έχω προδιάθεση για καρκίνο του παχέως εντέρου!»
Τότε για ποιό λόγο να είσαι περήφανος, που είσαι Ιρλανδός, Λατίνος, Αμερικάνος ή οτιδήποτε;
Αν είσαι χαρούμενος, αυτό είναι εντάξει!
Βάλε αυτό στο αυτοκίνητο σου: «Χαρούμενος να είμαι Αμερικάνος!»
Να είσαι χαρούμενος, όχι περήφανος! Αρκετή περηφάνεια μαζεύτηκε...
Η περηφάνεια προηγείται της πτώσης!
Μην ξεχνάτε τις παροιμίες...
Ακούστε μια άλλη φράση...
Μια φράση που βλέπουμε όλη την ώρα...
Ο Θεός να ευλογεί την Αμερική!
Με όλο το σεβασμό αναρωτιέμαι πάλι: «Τι σκατά σημαίνει αυτό;»
«Ο Θεός να ευλογεί την Αμερική» Είναι έκκληση;
Είναι απαίτηση; Είναι πρόταση;
Οι πολιτικοί το λένε στο τέλος κάθε λόγου, σαν προφορικό τικ που δε μπορούν να ξεκολλήσουν.
Ο Θεός να σας ευλογεί και ο Θεός να ευλογεί την Αμερική!
Ίσως πιστεύουν οτι αν το παραλείψουν, κάποιος θα τους θεωρήσει κακούς Αμερικάνους.
Να σας πω ένα μυστικό για το Θεό παιδιά...
Ο Θεός χέστηκε για την Αμερική!
Δεν τον νοιάζει!
Ποτέ δε νοιάστηκε για αυτή τη χώρα.
Ποτέ δε νοιάστηκε και ποτέ δε θα νοιαστεί.
Δεν τον νοιάζει αυτή η χώρα, περισσότερο από οτι τον νοιάζει η Μογγολία...
...η Τρανσυλβανία, το Πίτσμπουργκ, η Διώρυγα του Σουέζ ή ο Βόρειος Πόλος.
Απλά δεν τον νοιάζει!
Ακούστε...
Υπάρχουν διακόσιες χώρες στον κόσμο σήμερα...
Αυτοί οι άνθρωποι πιστεύουν, πως ο Θεός κάθεται και διαλέγει τις αγαπημένες του;
Γιατί να κάνει κάτι τέτοιο; Γιατί να έχει μια αγαπημένη χώρα;
Και γιατί από όλες τις χώρες, αυτή να είναι η Αμερική;
Γιατί έχουμε τα πιο πολλά λεφτά;
Γιατί του αρέσει ο εθνικός μας ύμνος;
Ίσως επειδή άκουσε, οτι έχουμε δεκαοχτώ διαφορετικές γεύσεις ρυζιού!
Είναι παραπλανητική σκέψη!
Και οι Αμερικάνοι δεν είναι οι μόνοι με τέτοιες αυταπάτες!
Τα στρατιωτικά νεκροταφεία σε όλο το κόσμο, είναι γεμάτα από πλανημένους στρατιώτες...
...που πίστευαν οτι είχαν τον Θεό στο πλευρό τους!
Η Αμερική προσεύχετε στον Θεό να καταστρέψει τους εχθρούς μας...
...οι εχθροί μας προσεύχονται στον Θεό να καταστρέψει εμάς!
Κάποιος θα απογοητευτεί!
Κάποιος χάνει τον χρόνο του!
Γίνεται να είναι όλοι;
Λοιπόν...
Αν οι άνθρωποι θέλουν να λένε: «Ο Θεός να ευλογεί την Αμερική», ας το κάνουν...
Όμως, αν λένε: «Ο Θεός να ευλογεί την Αμερική», προφανώς πιστεύουν στον Θεό...
...και αν το κάνουν, θα έχουν ακούσει πως ο Θεός τους αγαπάει όλους!
Έτσι είπε, τους αγαπάει όλους και εξ ίσου...
Οπότε, γιατί αυτοί οι άνθρωποι ζητάνε από το Θεό, να κάνει κάτι ενάντια στη θέληση του;
Ξέρετε τι θα έπρεπε να κάνουν όλοι αυτοί, που λένε «Ο Θεός να ευλογεί την Αμερική»;
Θα έπρεπε να σκεφτούν αυτόν τον Ιησού, με τον οποίο έχουν όλοι ξετρελαθεί...
Πάντα αναρωτιούνται, τι θα έκανε ο Ιησούς!
Όμως, δε θέλουν να ξέρουν για να το κάνουν οι ίδιοι, αλλά για να πουν στους άλλους να το κάνουν!
Θα σας πω εγώ τι θα έκανε ο Ιησούς...
Θα ανέβαινε στην κορυφή του Εμπάιαρ Στέιτ Μπίλντινγκ και θα έλεγε...
Ο Θεός να ευλογεί όλους τους ανθρώπους σε όλο το κόσμο, για πάντα!
Αυτό θα έκανε ο Ιησούς.
Και αυτό θα έπρεπε να κάνουν και οι ίδιοι, αλλιώς πρέπει να παραδεχτούν...
...οτι το «Ο Θεός να ευλογεί την Αμερική», είναι μόνο μια κενή φράση χωρίς πραγματικό νόημα...
...μόνο κάτι το ασαφές, όπως το «Καλή τύχη!».
Καλή τύχη Αμερική, είσαι μόνη σου!
Κάτι που είναι λίγο πιο κοντά στην αλήθεια!
Ορίστε μια αστική συνήθεια, που δε καταλαβαίνω...
Ίσως μπορείτε να με βοηθήσετε!
Το να βγάζεις το καπέλο σου, όταν περνάει μπροστά σου η σημαία.
Ή όταν ένας μαλάκας στο γήπεδο τραγουδάει τον Εθνικό Ύμνο.
Σου λένε να βγάλεις το καπέλο...
Τι σχέση έχει το καπέλο, με το αν κάποιος αισθάνεται πατριωτικά;
Ποιά πιθανή σχέση μπορεί να κρύβεται, πίσω από ένα ακάλυπτο κεφάλι...
...και ένα αίσθημα που θα έπρεπε να ζει στην καρδιά σου;
Ας υποθέσουμε οτι έχεις ένα κόκκινο, άσπρο και μπλέ καπέλο στο σχήμα της σημαίας.
Γιατί να το βγάλεις, για να τιμήσεις την σημαία;
Κανονικά θα έπρεπε να το κρατήσεις και να σκύψεις προς τη σημαία!
Και τι κακό έχουν τα καπέλα, ώστε να πρέπει να τα βγάζουμε;
Γιατί να μη βγάζουμε το παντελόνι...
...ή τα παπούτσια! Έτσι μας λένε στο αεροδρόμιο.
Λένε: «Βγάλε τα παπούτσια σου!»
Λένε οτι πρόκειται για ζήτημα εθνικής ασφάλειας!
Οπότε, το να βγάλεις τα παπούτσια θα μπορούσε να θεωρηθεί πατριωτικό!
Αρχισα να αμφισβητώ τέτοια ηλίθια πράγματα όπως το καπέλο, από όταν ήμουν μικρός.
Όταν ήμουν παιδί, ήμουν Καθολικός.
Τουλάχιστον μέχρι να φτάσω στην ηλικία της λογικής!
Δηλαδή, ήμουν Καθολικός για περίπου δύο χρόνια...
Εκείνον το καιρό μας έλεγαν, πως όταν ένας άντρας έμπαινε στην εκκλησία...
...έπρεπε να βγάλει το καπέλο του για να τιμήσει την παρουσία του Θεού.
Εμένα όμως μου είχαν πει, πως ο Θεός βρίσκεται παντού!
Και αναρωτιόμουν: «Αν ο Θεός βρίσκεται παντού, τότε για ποιό λόγο να έχει κανείς καπέλο;»
Γιατί να μη δείξεις το σεβασμό σου, μη αγοράζοντας το γαμημένο καπέλο;
Και για να μπερδέψουν τα πράγματα περισσότερο, είπαν στις γυναίκες ακριβώς το αντίθετο!
Τα Καθολικά κορίτσια και οι γυναίκες έπρεπε να καλύψουν το κεφάλι τους, όταν έμπαιναν στην εκκλησία.
Κάτι παρόμοιο και σε άλλους ναούς...
Οι Εβραίοι άντρες πρέπει να καλύψουν το κεφάλι τους σε εκείνους τους ναούς.
Όμως, οι Εβραίες γυναίκες δεν επιτρέπεται να καλύψουν το κεφάλι τους!
Βγάλτε εσείς άκρη!
Καθολικοί άντρες και Εβραίες γυναίκες, χωρίς καπέλο!
Καθολικές γυναίκες και Εβραίοι άντρες, με καπέλο!
Κάποιος έχει μπερδέψει τα μπούτια του, δεν νομίζετε;
Και προς τι, όλη αυτή η θρησκευτική εμμονή με τα εξαρτήματα για το κεφάλι;
Κάθε θρησκεία έχει διαφορετικό καπέλο!
Το έχετε παρατηρήσει; Οι Ινδουιστές έχουν το τουρμπάνι...
...οι Σιχιστές έχουν ένα ψηλό, άσπρο τουρμπάνι...
...οι Εβραίοι έχουν τις γιαρμούλκες, οι Μουσουλμάνοι έχουν τα σκουφάκια...
...ο Επίσκοπος βάζει ένα γωνιακό καπέλο τη μια μέρα και ένα στρογγυλό την άλλη!
Ο καρδινάλιος έχει ένα κόκκινο καπέλο, ο Πάπας έχει ένα άσπρο. Όλοι έχουν από ένα γαμημένο καπέλο!
Μια ομάδα τα βγάζει και η άλλη τα βάζει!
Προσωπικά, δε θα ήθελα ποτέ να είμαι μέλος κάποιας ομάδας...
...όπου είτε επιβάλλεται να φορέσεις ένα καπέλο, είτε απαγορεύεται!
Πιστεύω...
Πιστεύω οτι όλες οι θρησκείες, θα έπρεπε να έχουν μόνο έναν κανόνα.
Καπέλα: Προαιρετικά!
Αυτό αρκεί για να στήσεις μια καλή θρησκεία...
Αλλη μία από τις αστικές μας συνήθειες...
Το να ορκίζεσαι στη Βίβλο!
Την έχετε καταλάβει αυτή τη μαλακία;
Σου λένε να σηκώσεις το δεξί χέρι και να βάλεις το αριστερό πάνω στη Βίβλο.
Έχει πραγματικά σημασία ποιό χέρι θα είναι;
Δίνει ο Θεός σημασία σε τέτοιες λεπτομέρειες;
Ας υποθέσουμε οτι σηκώνεις το αριστερό χέρι και βάζεις το δεξί πάνω στη Βίβλο.
Μετράει;
Ή θα έλεγε ο Θεός: «Λάθος χέρι, ξαναπροσπάθησε!»
Και γιατί το ένα χέρι πρέπει να είναι σηκωμένο;
Τι το μαγικό έχει αυτή η χειρονομία;
Εμένα μου μοιάζει με ένα είδος πρωτόγονου βουντού!
Γιατί να μη βάλεις το αριστερό χέρι πάνω στη Βίβλο και να αφήσεις το άλλο να κρέμεται στο πλάι;
Θα ήταν πιο φυσικό! Ή στην τσέπη...
Θυμάστε τι έλεγε η μητέρα σας; «Μη βάζεις το χέρι σου στη τσέπη!»
Ξέρει κάτι, που δε ξέρουμε εμείς;
Έχει πραγματικά σημασία αυτή η βλακεία με το χέρι;
Ας ξαναγυρίσουμε στη Βίβλο...
Το εθνικό θεατρικό αποκούμπι της Αμερικής...
Ας υποθέσουμε οτι η Βίβλος, που σου δίνουν να ορκιστείς, είναι ανάποδα...
...ή το μπρος - πίσω ή και τα δύο!
Και ορκίζεσαι σε μία γυρισμένη ανάποδα, με το μπρος - πίσω Βίβλο, οτι θα πεις την αλήθεια.
Μετράει;
Ας υποθέσουμε οτι η Βίβλος είναι παλιά και οι μισές σελίδες λείπουν...
Ας υποθέσουμε οτι έχουν μόνο μια κινέζικη Βίβλο σε ένα αμερικανικό δικαστήριο...
...ή μια Βίβλο σε γραφή Μπράιγ και εσύ δεν είσαι τυφλός.
Ας υποθέσουμε οτι σου δίνουν μια γυρισμένη ανάποδα...
...με το μπρος - πίσω, κινεζική σε γραφή Μπράιγ Βίβλο, με τις μισές σελίδες να λείπουν!
Σε ποιό σημείο τα πράγματα καταρρέουν και γίνονται ορισμένες μαλακίες, που κάποιος σκαρφίστηκε;
Τα σκαρφίστηκαν, παιδιά! Έχουν επινοηθεί!
Λοιπόν, ωραία...
Ας αφήσουμε τη Βίβλο στην άκρη. Θα επιστρέψουμε στην επιστημονική φαντασία αργότερα.
Η σημαντικότερη ερώτηση είναι: «Τι το σπουδαίο έχει το να ορκίζεσαι στον Θεό;»
Γιατί το να ορκίζεσαι στο Θεό, σημαίνει αυτόματα οτι θα πεις την αλήθεια;
Εμένα δεν θα με επηρέαζε...
Αν μου έλεγαν: «Ορκίζεσαι να πεις την αλήθεια, και μόνο την αλήθεια;»
Θα έλεγα: «Ναι!»
Θα σας πω τόση αλήθεια, όση είπαν και αυτοί, που έγραψαν αυτή τη γαμημένη τη Βίβλο!
Το να ορκίζεσαι στη Βίβλο δεν έχει κανένα νόημα!
Είναι κάτι που θα έκανε ένα παιδί...
Θυμάστε όταν ήσασταν παιδιά...
...όταν λέγατε κάτι σε ένα άλλο παιδί και εκείνο δε το πίστευε, έλεγε: «Ορκίζεσαι στο Θεό;»
Εγώ του έλεγα: «Ορκίζομαι στο Θεό!», ακόμα και αν έλεγα ψέματα...
Γιατί όχι; Τι θα συμβεί άμα πω ψέματα;
Τίποτα!
Τίποτα δε θα συμβεί άμα πεις ψέματα!
Εκτός βέβαια αν σε πιάσουν, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα!
Κάποιες φορές αυτό το παιδί, το έπαιζε έξυπνος και μου έλεγε: «Ορκίζεσαι στον τάφο της μάνας σου;»
Εγώ έλεγα: «Ναι!»
Πρώτον, η μάνα μου ήταν ζωντανή. Δεν είχε τάφο!
Δέυτερον, ακόμα και αν είχε πεθάνει, τι θα έκανε; Θα σηκωνόταν από τον τάφο για να με στοιχειώσει;
Θα με στοίχειωνε, επειδή είπα ψέματα σε ένα οχτάχρονο;
Σοβαρευτείτε!
Κάποιες φορές έλεγα: «Ορκίζομαι στα βυζιά της μάνας μου!»
Τα παιδιά εντυπωσιάζονται με κάτι τέτοια!
Δε με ένοιαζαν τα βυζιά της μάνας μου, έτσι και αλλιώς...
Δε με ένοιαζε αν έπεφταν. Ποιός την γαμάει...
Είναι δικά σου τα βυζιά, μαμά. Εσύ να τα προσέχεις...
Να ορκίζεσαι στον Θεό και τη Βίβλο δε σημαίνει τίποτα.
Ξέρετε γιατί;
Γιατί Βίβλος ή Θεός, αν εξυπηρετεί τα συμφέροντα τους, οι άνθρωποι θα πουν ψέματα στο δικαστήριο!
Η αστυνομία το κάνει συνέχεια!
Ναι, το κάνουν!
Είναι δουλειά τους να προστατεύουν, να υπηρετούν...
...και να διαπράττουν ψευδορκία, όταν πρόκειται να στηρίξουν μια υπόθεση της πολιτείας!
Το να ορκίζεσαι στη Βίβλο, είναι απλά ένας ακόμα τρόπος να ελέγχεις τους ανθρώπους.
Είναι κάτι που μας κρατάει πίσω σαν είδος!
Αλλο ένα θέμα για εσάς. Το τελευταίο από το αστικό μας βιβλίο.
Τα δικαιώματα!
Όλοι σε αυτή τη χώρα, τριγυρνάνε από εδώ και από εκεί, φωνάζοντας για τα δικαιώματα τους.
Έχω το δικαίωμα! Δεν έχεις το δικαίωμα! Έχουμε το δικαίωμα! Δεν έχουν το δικαίωμα!»
Παιδιά, δε θέλω να σας τη χαλάσω, αλλά δεν υπάρχουν δικαιώματα. Είναι φανταστικά!
Τα σκαρφιστήκαμε, όπως τον Μπαμπούλα...
...όπως τα Τρία Γουρουνάκια, τον Πινόκιο, τη Σταχτοπούτα και άλλες τέτοιες μαλακίες!
Τα δικαιώματα είναι μια ιδέα. Είναι φανταστικά...
Είναι μια όμορφη ιδέα, αλλά μέχρι εκεί.
Όμορφα και φανταστικά!
Αλλά αν πιστεύετε οτι έχετε δικαιώματα, αφήστε με να σας ρωτήσω κάτι.
Από που έρχονται;
Οι άνθρωποι λένε: «Ο Θεός μας τα έχει δώσει!»
Πάλι από την αρχή!
Η δικαιολογία του Θεού...
...το τελευταίο καταφύγιο ενός ανθρώπου, χωρίς απαντήσεις και επιχειρήματα.
Ήρθαν από τον Θεό!
Οτιδήποτε δε μπορούμε να περιγράψουμε, πρέπει να έχει έρθει από τον Θεό...
Προσωπικά, πιστεύω οτι αν τα δικαιώματα ήρθαν από τον Θεό...
...θα σας έδινε και το δικαίωμα για ένα πιάτο φαγητό κάθε μέρα...
...και το δικαίωμα για ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σας!
Ο Θεός θα σας πρόσεχε!
Ο Θεός θα σας πρόσεχε, το ξέρετε;
Δε θα τον απασχολούσε μονάχα, να έχετε ένα όπλο...
...για να μεθύσετε ένα βράδυ και να σκοτώσετε τους γονείς της κοπέλας σας!
Αλλά ας πούμε οτι είναι αλήθεια, οτι ο Θεός μας έδωσε αυτά τα δικαιώματα.
Γιατί μας έδωσε ένα συγκεκριμένο αριθμό από αυτά;
Η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων σε αυτή τη χώρα, έχει δέκα διατάξεις.
Δέκα δικαιώματα...
Προφανώς, ο Θεός έκανε προχειροδουλειές εκείνη την εβδομάδα, γιατί...
...αναγκαστήκαμε να τροποποιήσουμε τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων άλλες δεκαεφτά φορές!
Φαίνεται πως ο Θεός ξέχασε κάποια πράγματα, όπως η σκλαβιά!
Του ξέφυγε...
Αλλά ας πούμε οτι ο Θεός μας έδωσε τα αρχικά δέκα...
Στους Βρετανούς έδωσε δεκατρία!
Η βρετανική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων έχει δεκατρείς διατάξεις.
Οι Γερμανοί έχουν εικοσιεννιά...
Οι Βέλγοι έχουν εικοσιπέντε...
Οι Σουηδοί έχουν μόνο έξι!
Και μερικοί δεν έχουν καθόλου δικαιώματα!
Τι σκατά θεϊκή συμφωνία είναι αυτή;
Καθόλου δικαιώματα;
Γιατί ο Θεός να δώσει σε διαφορετικούς ανθρώπους, σε διαφορετικές χώρες...
...διαφορετικό αριθμό, διαφορετικών δικαιωμάτων;
Βαρεμάρα;
Διασκέδαση;
Κακά μαθηματικά;
Έχουμε φτάσει μέχρι εδώ, για να καταλάβουμε οτι ο Θεός δεν είναι καλός στα μαθηματικά;
Δε μου φαίνεται για θεϊκό σχέδιο!
Ακούγεται περισσότερο σαν κάτι, που σχεδιάστηκε από ανθρώπους.
Ακούγεται περισσότερο σαν μια ομάδα, να προσπαθεί να ελέγξει μια άλλη.
Με άλλα λόγια, κλασσικές επιχειρήσεις στην Αμερική!
Αν πιστεύετε λοιπόν, οτι έχετε δικαιώματα, θα σας αναθέσω κάτι.
Την επόμενη φορά που θα είστε στο ίντερνετ, πηγαίνετε στη Wikipedia...
Όταν πάτε στη Wikipedia, στο πεδίο αναζήτησης γράψτε: «Japanese Americans 1942»
...και εκεί θα βρείτε τα πάντα για τα γαμημένα, πολύτιμα δικαιώματα σας!
Ναι...
Το 1942 υπήρχαν 110.000 Ιάπωνες - Αμερικάνοι πολίτες σε καλή κατάσταση, νομοταγείς άνθρωποι...
...που τους έριξαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, επειδή οι γονείς τους γεννήθηκαν σε λάθος χώρα!
Αυτό ήταν το μόνο λάθος που είχαν κάνει!
Δεν είχαν το δικαίωμα επροσώπησης από δικηγόρο, δεν είχαν το δικαίωμα μιας δίκαιης δίκης...
...δεν είχαν το δικαίωμα παρουσίας ομότιμων ενόρκων και δεν είχαν το δικαίωμα μιας σωστής διαδικασίας.
Το μόνο «δικαίωμα» που τους παραχωρήθηκε, ήταν να μείνουν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Τη στιγμή που αυτοί οι Αμερικανοί πολίτες, είχαν ανάγκη τα δικαιώματα τους, περισσότερο από ποτέ...
...η κυβέρνηση τους τα πήρε!
Και τα δικαιώματα, δεν είναι δικαιώματα αν κάποιος μπορεί να σου τα αφαιρέσει!
Είναι προνόμια!
Μόνο αυτό είχαμε σε αυτή τη χώρα.
Μια λίστα με προσωρινά προνόμια!
Και αν ρίχνετε μια ματιά στην εφημερίδα...
...θα ξέρετε οτι κάθε χρόνο η λίστα γίνεται ολοένα και μικρότερη!
Βλέπετε πόσο ανόητο είναι;
Αργά ή γρήγορα, οι άνθρωποι σε αυτή τη χώρα θα καταλάβουν οτι η κυβέρνηση δε νοιάζεται για αυτούς!
Η κυβέρνηση δε νοιάζεται, ούτε για εσάς, ούτε για τα παιδιά σας...
...ούτε για τα δικαιώματα σας, ούτε για την ευημερία σας, ούτε για την ασφάλεια σας.
Απλά δεν νοιάζεται!
Ενδιαφέρεται μόνο για τη δική της δύναμη. Να την διατηρεί και να την αυξάνει με κάθε ευκαιρία!
Προσωπικά, όσο αφορά τα δικαιώματα...
...πιστεύω οτι μόνο ένα από τα δύο μπορεί να ισχύει.
Είτε έχουμε απεριόριστα δικαιώματα, είτε δεν έχουμε καθόλου δικαιώματα!
Προσωπικά, τείνω προς τα απεριόριστα δικαιώματα...
Για παράδειγμα, αισθάνομαι οτι έχω το δικαίωμα να κάνω ό,τι με ευχαριστεί.
Αλλά αν κάνω κάτι που δε σου αρέσει, τότε εσύ έχεις το δικαίωμα να με σκοτώσεις!
Πού θα βρεις καλύτερη συμφωνία από αυτή;
Έτσι, την επόμενη φορά που κάποιος μαλάκας σου πει: «Έχω το δικαίωμα της γνώμης μου!»
Να του πεις: «Και εγώ έχω το δικαίωμα της γνώμης μου...»
«...και η γνώμη μου είναι, οτι δεν έχεις δικαίωμα της γνώμης σου!»
Μετά πυροβόλα τον και φύγε!
Σας ευχαριστώ!
Μετάφραση: Lachesis Επικοινωνία: durden790@hotmail.com